Урачысты мітынг, прысвечаны 82-й гадавіне вызвалення горада Калінкавічы і Калінкавіцкага раёна ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў, з удзелам кіраўніцтва раёна, прадстаўнікоў працоўных калектываў і грамадскіх аб’яднанняў, благачыннай Калінкавіцкай акругі іерэя Сергія Карпавіча прайшоў памёр.
На мітынгу выступіў кіраўнік раёна Павел Сілівончык. Віншуючы калінкавічан з гістарычнай датай, ён адзначыў, што ў ёй шмат болю і пакут, цярпення і мужнасці, подзвігаў і ўрачыстасці справядлівасці, а таксама імёны сотняў тысяч герояў-вызваліцеляў і сіла спадкаемцаў пераможцаў. Старшыня райвыканкама ўказаў, што сёння, жывучы пад мірным небам у шчаслівай краіне, нам цяжка ўявіць, што перажылі людзі ў спустошаных гарадах і сёлах, амаль штодня сутыкаючыся тварам да твару са смерцю. Але яны не сталі на калені – яны змагаліся, выстаялі і перамаглі. Акупанты спаўна адчулі на сабе гнеў рэспублікі-партызанскі. Нашы продкі ў барацьбе з агрэсарам праявілі нязломную волю і сілу духу. Сотні нашых землякоў, сыноў і дачок Калінкавіцкага раёна, склалі галовы на франтах і ў партызанскіх атрадах, загінулі ў лагерах фашысцкай няволі. Павел Сілівончык сказаў пра той гонар, які павінен зведваць кожны жыхар нашага раёна, узнагароджанага вымпелам «За мужнасць і стойкасць у гады Вялікай Айчыннай вайны». Паводле слоў кіраўніка раёна, ён уяўляе сабой дастойны прыклад баявога і працоўнага подзвігу, усенароднага супраціўлення.
У сваім выступленні Павел Сілівончык таксама адзначыў вялікі подзвіг воінаў-вызваліцеляў Чырвонай Арміі, тысячы якіх склалі галовы за тое, каб мы жылі ў мірнай краіне. І наш святы абавязак заўсёды памятаць пра гэта і шанаваць памяць аб іх.
Горад Калінкавічы зноў стаў свабодным падчас упартых баёў у ноч з 13 на 14 студзеня 1944 года. Дзень 14 студзеня з тых часоў для нас – навекі святая дата. Загадам Вярхоўнага Галоўнакамандуючага 21 злучэнню і воінскаму фарміраванню было прысвоена ганаровае найменне “Калінкавіцкіх”.
У памяць аб тых, хто коштам уласнага жыцця наблізіў гэты дзень, была аб’яўлена хвіліна маўчання з трохразовым ружэйным залпам. А затым па свяшчэннай традыцыі да Вечнага агню ля мемарыяла Герояў былі ўскладзены вянок ад раённага выканаўчага камітэта і кветкі ад працоўных калектываў, грамадскіх арганізацый і жыхароў горада.
Напярэдадні і непасрэдна ў дзень вызвалення памінальныя міні-мітынгі прайшлі ва ўсіх месцаў воінскай славы раёна, а таксама каля мемарыяла Азарыцкага лагера смерці і каля брацкай магілы яўрэям, мірным жыхарам Калінкавічаў.
